Apiarium
Sezione: 73
Sylvestres, acriores, minores.
Inermes absque aculeo mellificantes.
Elatius, favos in
Cavitatibus variis abscondendo,
Ramis suspendendo.
Humilius in subterraneis.
Armata aculeo, maiores fere, mellificantes
In Arborum,
Cavitatibus,
Ramis,
In Terrae foraminibus.194
Note
194. Ulisse Aldrovandi aveva elencato diversi generi di api, attingendo prevalentemente dalle classificazioni di Aristotele e di Alberto Magno:«Aristotelem novem apum genera meminit atque illa ex his gregalia lex, ut sunt apes, reges apum, fucis, qui inter apis degunt, vespae annuae, item crabrones et teredines, solitaria vero tria, ut sirenes minor, qui fuscus totus est. Sirenis maior niger, varius. Tertium quem bombycem vocant, qui maximus inter haec est. Quem locum vertens vel commentans Albertus Apum, inquit, sunt novem genera, quorum sex habitant in casa, et civilitate una, et tria per se solitaria morantur.» in De animalibus insectis libri septem, cum singulorum iconibus ad vivum expressis. Autore Ulysse Aldrovando [...], op. cit., pp. 44-45. La linea della classificazione che ha origine dall'opera aristotelica è in generale quella stessa alla quale si riconduce Cesi, ma -come si è in precedenza già rammentato- egli la ibrida, adottando per la sua suddivisione anche una parte della nomenclatura pliniana. Il caso delle api dette silvestri rappresenta in questo senso uno degli esempi maggiormente emblematici.
Silvestri, più fiere, più piccole.
Inermi, prive di pungiglione, produttrici di miele.
Nascondendo i favi più in alto, all'interno di varie cavità, sospendendoli sui rami. Più in basso, nei sotterranei. Armate di pungiglione, appena più grandi, produttrici di miele. Nelle cavità degli alberi, sui rami, nelle aperture della terra.